Het Provinciaal kampioenschap is altijd een wat aparte koers, nu zou dit beslist niet anders zijn. Met ons ‘ploegje’ startten we met 6 man. De twee Debusscheres, Chamon, Vanhaecke, Vandenbak en ik. We moesten 147 km afleggen op een heuvelachtig parcours.

Zoals verwacht werd er niet lang geaarzeld toen het startschot werd gegeven. Laurent VDB dacht dat het een aspirantenkoers was en vertrok van bij het neergaan van de vlag. Hij kreeg één mannetje mee, ze reden een tiental kilometer voor ons uit. Dan ging het allemaal vlug, de ontsnappingen volgden elkaar in sneltempo op. Eén ploeg was altijd mee en meestal met meer dan één man, soms wel met vier. PWS! We mogen eerlijk zeggen dat we de koers gemaakt hebben. Zelfs al waren we maar met zes man, we waren altijd mee! Altijd! Soms waren we weg met 15 man en waren we met vier mee, we bleven dan wel niet vooruit jammer genoeg, maar toch!

Op een achttal ronden van het einde, denk ik, reden we weg met een man of 25. Het peloton scheurde gewoon. Nu ook waren we mee met vier man, Jens, Maxim, Thomas V. en ik. We draaiden redelijk rond en de goede vlucht was vertrokken. Eindelijk! Toch werd er veel gedemarreerd. Iedereen ging wel eens mee. Maar slechts één groepje had succes op slagen. Vier man reed weg en Jens was mee. Voor ons ideaal. Als ze terug werden gegrepen, konden wij onze slag slaan en in de spurt was Jens verre van kansloos. In onze groep zaten een man of vier van Beveren en nog zoveel van Soenens. Ze hadden niemand mee, maar samenwerken? Nee hoor. Allemaal alleen demarreren. De kiekens. Zo reden de eerste natuurlijk verder en verder weg. Voor ons niet gelaten natuurlijk.

. Maar opeens de voorlaatste ronde begonnen ze elkaar te vinden. Vooraan begonnen ze te slabakken, dus werd de voorsprong wel veel kleiner. Ik dacht even dat we ze nog zouden voorbijsteken net voor de meet. Dat was net niet het geval. Ze moesten spurten voor de overwinning. Jens werd ongelukkig tweede, jammer. We spurtten dan voor de vijfde plaats. Ik moest van heel ver beginnen maar was toch nog vierde, achtste dus. Maxim twee plaatsen voor mij zesde.
Jammer dat we niet konden winnen, maar we reden een dijk van een koers. Ik zelf ben ook tevreden, je ziet wat mooi weer allemaal niet kan teweegbrengen.

Terug